Bij velen roept de naam Roemenië bepaalde associaties op: graaf dracula, Transsylvanië, Ceauşescu, zigeuners, volksmuziek, lijmsnuivende kinderen, mensonterende situaties in weeshuizen, grauwe steden en wellicht ook groene bergen. Roemenië is, zoals dit bij de meeste landen het geval is, niet in een paar woorden te benoemen. De complexe geschiedenis van het gebied dat nu Roemenië heet heeft ertoe bijgedragen dat het Roemenië van vandaag vele gezichten kent: dit zie je vooral terug in de diversiteit aan bevolkingsgroepen en de verscheidenheid aan cultuur die hierdoor in Roemenië aanwezig is. Er zijn vele soorten roemenen: Roemeense roemenen, Hongaarse roemenen, Schwabische roemenen, Saksische roemenen, Tataarse roemenen, de "Roma" roemenen (zigeuners) en nog een aantal “andere” roemenen.

Vele historische volkeren hebben hier hun sporen nagelaten. Het huidige Roemenië was eeuwenlang het slagveld van drie Europese grootmachten: Rusland, het Ottomaanse rijk, en het Austro-Habsburgse rijk waardoor het in het verleden zelden een politieke eenheid vormde. Het concept van een verenigd  Roemenië is betrekkelijk nieuw. Pas na het verdrag van Trianon (na de Eerste Wereldoorlog) kreeg het haar huidige vorm. Na het val van de Muur is Roemenië nog steeds een relatief onbekend, onontdekt land en vooroordelen over Roemenië zijn er nog steeds te over.

Roemenië herbergt een nog verborgen schat met prachtige, ongerepte natuur, een laatste stukje "wild westen" van Europa met een zeer rijke, diverse cultuur en een bijzonder vriendelijke en gastvrije bevolking. Reizen door Roemenië is dus zeer de moeite waard!

Op het Roemeense platteland lijkt de tijd te hebben stilgestaan. Roemenië is één van de laatste landen in Europa waar men nog een kijkje kan nemen in hoe het Europese boerenleven van vervlogen tijden er ongeveer uit moet hebben gezien. Veel mensen op het platteland maken niet of nauwelijks gebruik van moderne middelen in de landbouw en de veeteelt. Juist vandaag de dag lijkt er in het jachtige westen (van Europa) steeds meer behoefte om de schoonheid en eenvoud (en hardheid) te ervaren van het plattelandsleven zoals dit overal in Europa bestond. In Roemenië kan dit nog: op het platteland gebruikt men nog steeds paard en wagen en worden er bijvoorbeeld nog steeds dieren gebruikt bij het te ploegen. In sommige regio's  waar wij doorheen reizen is het  dragen van klederdracht nog een normaal, alledaags gegeven. Alles is voor West-Europese begrippen nog erg kleinschalig en de mensen zijn er grotendeels nog zelfvoorzienend.